Uitvaart en afscheidsfotografie

Fotografie tijdens een uitvaart of afscheidsceremonie? Wel of niet? En door wie? Vaak hoor ik dat iemand uit de familie, die in het bezit is van een camera, wel de foto's kan maken. Op zich geen verkeerde keus. Helaas is de kans groot dat de foto's een matige kwaliteit hebben. Dit kan kan alleen achteraf worden vastgesteld. Ook blijft het een feit dat een familielid die foto's maakt zelf ook nabestaande is op de uitvaart. Vandaar is een betere keus een onafhankelijke fotograaf in te zetten.
U bepaalt wat u zeker gefotografeerd wilt hebben of juist niet. Bijvoorbeeld een foto van een bloemstuk met een speciale betekenis, vertrek van thuis, voorbereidingen in de aula, een portret van de overledene, het sluiten van de kist, de genodigden in de koffiekamer of op locatie. Portret van de opgebaarde is mogelijk. Indien u geen keuze kunt maken, dan kunt u vertrouwen op mijn ruime ervaring.

Reacties

Nog een mail om je, nog een keer, te zeggen hoe blij ik met het boek van J.G. ben en vooral ook hoe prachtig je het gemaakt hebt. Het blijft fijn om in te kijken en om aan iedereen te laten zien en dan natuurlijk ook weer mee te kijken. Iedereen die het ziet is geroerd en vol lof. Ook de kinderen pakken het steeds al ze hier zijn, dan zijn we samen weer even terug in de tijd.
Nogmaals dus mijn grote dank,
Met liefs,
J.

Gisteren zag ik het fotoboek dat u gemaakt heeft van de uitvaart van onze vriend J.G.G.. Ik wil u hiermee complimenteren. Met name de integere wijze waarop u dit proces in beeld gebracht heeft “straalt” van de foto’s af. De afdruk kwaliteit van het boek is ook ongekend goed vind ik.
M.V.

"Ik wil je nogmaals heel erg hartelijk bedanken voor de echt prachtige foto's die je gemaakt hebt. Ik heb ze nog steeds niet allemaal bekeken, daarvoor is het te veel en te intens, wel heb ik inmiddels met verschillende mensen al voor het scherm gezeten om gedeeltes te bekijken. Ik ben verbaasd over hoe dichtbij jij hebt kunnen/durven komen ook op emotionele en bepalende momenten. Ik kan je zeggen dat ik het vooraf ook eng vond, het idee tijdens zo'n emotionele bijeenkomst gefotografeerd te worden; het idee van een buitenstaandersblik die alles vastlegt trok me niet echt aan. Maar ik begreep ook dat het belangrijk zou zijn om e.e.a. vast te houden, voor mij en de jongens en andere familie. Achteraf bezien kan ik alleen maar blij zijn; ik kan me eigenlijk alleen aan het begin enkele cameraklikken herinneren; vervolgens heb ik er niets meer van gemerkt; een enkele keer heb ik je voorbij zien "schuiven" voor een foto. Groot compliment voor jou hoe je het gedaan hebt; ook van anderen heb ik gehoord, dat je er steeds was, maar op een niet storende manier; dat is belangrijk. Het resultaat is nogmaals ronduit prachtig; ik ben je er oprecht dankbaar voor."
M.

"Op een onmogelijke moment verscheen je in ons leven. Nog geen zes uur nadat ons jongste veel te vroeg zoontje A. was geboren en nog korter nadat hij was overleden, maar ook bijna tegelijk met het moment dat zijn grote broer dat nieuws hoorde en zijn broertje zag. Op dat moment was jij misschien wel de enige die wist wat hij moest doen. Hoewel we elkaar maar kort hebben ontmoet is het resultaat van die ontmoeting, de foto's die je in die omstandigheden hebt kunnen maken, een belangrijke dagelijkse factor in ons leven geworden. Ze zijn in de plaats gekomen voor het mandje waarin A. bij ons thuis lag, en iedere dag laat onze oudste zoon aan die foto's een speelgoedje zien en vertelt daar iets over. Voor hem zijn de foto's niet in de plaats gekomen voor het mandje maar voor zijn broertje. De foto's zijn voor hem meer dan een herinnering; ze verbeelden voor hem echt zijn broerjte. De foto's waar wij met zijn vieren op staan is hem het meest dierbaar. Deze vormt het bewijs dat wij geen gezin van drie, maar van vier zijn, ook al missen we iemand. Dat iemand die ons niet kent op het verschrikkelijkste moment van ons leven naar ons toe wilde komen om ons de rest van ons leven iets in handen te geven dat ons terugvoert naar het liefste dat we missen, vinden we waanzinnig bijzonder en we zijn er diep, diep dankbaar voor."
S.

In de Media

Interview in LINDAnieuws | 06-09-2017
www.lindanieuws.nl

Interview in het Parool | 04-09-2017
www.parool.nl


foto: © Friso Keuris / Parool

Radio interview 'Langs de Lijn | 07-09-2017
www.nporadio1.nl

Uw fotograaf

Ik ben een man met de nodige levenservaring en fotografeer met integriteit, respect, passie en empathie. Ik fotografeer geen huilende personen maar zoek naar beelden waar gezichtsuitdrukkingen en houdingen voor zichzelf spreken. Inmiddels voel ik aan wat wel gefotografeerd kan worden en wat juist niet. Ik sta open voor elke vorm van afscheid.

Foto's maken van een uitvaart vind ik heel heel bijzonder om te doen, ik ervaar het als een dankbare opdracht. Gezien er bij een uitvaart vaak geen ideale lichtomstandigheden zijn, moet je een vakfotograaf zijn om ook daadwerkelijk goede foto's te kunnen maken. Een afscheidsfotograaf is een specialisatie. Bij deze tak van fotografie komt veel empathie, mensenkennis en respect kijken. Het blijft een feit dat ook ik, als fotograaf, onderdeel ben van de ceremonie. Met dat besef maak ik voor u de foto's van deze indrukwekkende gebeurtenis.

Kennismaking

Als er behoefte is aan een korte kennismaking met mij, zodat u weet wie de foto's komt maken, ben ik daartoe bereid.

Tarieven afscheidsfotografie

Kijk hier voor de tarieven.

 

 


Een foto met een verhaal
Wanneer ik een fotoboek aflever bij de familie zijn de reacties, de stiltes en de ogen de mooiste complimenten die ik kan krijgen. Een jongen van 6 keek me vandaag aan met een smile, wijzend naar een foto die ik van hem had gemaakt. Hij ging terug met oma en zijn nichtje om nog een roos uit de krans te halen bij het graf van zijn moeder. Daarna liepen ze voor me uit, terug naar de aula. Ik riep zachtjes zijn naam en over zijn schouder liet hij mij de roos zien. Die foto en dat moment blijft me bij. Ik heb dan ook dat beeld als laatste foto in het boek geplaatst.
(foto met toestemming van M. en D.)